Het was november 2022. We zaten nog midden in de naweeën van de twee lockdowns, die onze leerlingen merkbaar hadden geraakt. Ik miste nog negen telefoons die niet waren ingeleverd. Zuchtend, kreunend en moeizaam stonden drie leerlingen op mijn verzoek op om hun mobiel in te leveren en her en der verscheen er een boek op tafel. ‘Weer zo’n dag?’, dacht ik bij mijzelf, maar ik gaf niet op. Want het lag eigenlijk niet aan mijn leerlingen.
De coronaperiode heeft er stevig ingehakt bij onze jeugd. Ze missen zomaar even twee jaar van hun sociale ontwikkeling. Twee jaar geen sportclubjes, bijbaantjes, interacties op school en natuurlijk evenmin een spannende flirt en de grapjes, waarvan je je soms afvraagt...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.