Lang hoefde Hester Macrander niet na te denken bij de keuze van haar favoriete leraar. ‘Wim Dwarshuis is van grote waarde geweest voor mij. Ik leerde hem kennen via het schooltoneel waar ik sinds de brugklas aan mee deed.’ In de derde kreeg ze de hoofdrol in het toneelstuk Bomen Sterven Staande, het eerste door Dwarshuis geregisseerde stuk.
HM: ‘In dat stuk moest ik meneer Pot kussen.’ WD: ‘Het was bewonderenswaardig dat zij op die leeftijd die rol al kon spelen. Daar hebben wij wel paf van gestaan. Ik heb meer leerlingen gehad die talentvol waren en daar later mee door zijn gegaan. Jochem Myjer bijvoorbeeld. Toen hij voor het eerst met het schoolcabaret meespeelde, zeiden we: volgend...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.