De 15-jarige immigranten die voor hun zesde jaar in een OECD-land terecht kwamen en daar ook vve kregen, presteerden véél beter dan degenen die geen vve hadden gekregen. Wat een contrast met de geluiden in Nederland waar uit onderzoek van de Hogeschool van Amsterdam blijkt dat vve geen effect heeft (zie Didactief, januari 2016). Uit de metastudie van 21 onderzoeken naar voorschools onderwijs aan peuters bleek dat er niet één meetbaar effect rapporteerde. Kinderen werden niet beter in taal of rekenen, maar werden er ook niet socialer van.

Eppo Bruins Rondom Binnenhof
Paul Kirschner, hoogleraar aan de Open Universiteit, beweert dat het de schuld is van de (meestal) juffen in het vve: beroepskrachten op mbo-3 niveau. Kirschner wijst op onderzoek dat laat zien dat een mbo-kwalificatie een onvoldoende voorwaarde is voor hoogwaardige voorschoolse educatie. Enthousiast noemt Kirschner Finland, waar een bachelorsdiploma met specialisatie in het jonge kind een vereiste is om vve te verzorgen. Ik vind Kirschner nogal een zuurpruim. In plaats van een heel leger hardwerkende mbo-krachten te diskwalificeren, ligt de verklaring misschien veel meer voor de hand. Ouders die hun kinderen naar vve brengen zijn vaak hoogopgeleid. Vve wordt in Nederland gebruikt als handige uitkomst voor tweeverdieners, die zo een extra zetje aan de ontwikkeling van hun kinderen geven. De kinderen die wérkelijk baat zouden hebben bij vve, komen uit gezinnen die hun kinderen niet zomaar sturen: Ouders die lager opgeleid zijn, of die de sociale aansluiting missen. Logisch dus dat er geen effect wordt gemeten.

Moeten kinderen dan maar verplicht naar vve? Nee. Wat mij betreft laten we die keuze bij de ouders. Maar laten we meer inzetten op voorlichting aan ouders. De sleutel voor een succesvol vve-beleid ligt bij hen. En laten we stoppen met het hekelen van hardwerkende beroepskrachten uit het mbo.

Eppo Bruins is Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie.

Dit artikel is verschenen in de rubriek Rondom het Binnenhof van Didactief (maart 2016). Lees ook de bijdrage van Paul Kirschner over dit onderwerp.