De kleuters meester zijn

- ‘Meester Edwin, ik heb in mijn broek geplast.’

- ‘Geeft niet,’ antwoord ik en vraag of er schone kleding in de tas zit. Zo niet, dan hebben we een noodvoorraad onder- en bovenkleding paraat. De kinderen in mijn groep kleden zich dan om op de wc, doen hun natte kleding in een plastic tasje en gaan vrolijk verder waarmee ze bezig waren. En ik ook. De misvatting die er heerst dat je als kleutermeester of juf broeken moet verschonen klopt niet. Dat doen kleuters helemaal zelf.

Mythe 1 ontkracht. Waarom jongens, mannen, ook niet voor de pabo kiezen is omdat ze dan bij de kleuters stage moeten lopen. Mannen kiezen voor het onderwijs omdat ze kinderen iets willen leren, willen onderwijzen. En bij kleuters gaat die vlieger niet op. Pabo? Niks voor jongens dus, laat staan voor mannen. Nou, beste jongens en mannen van Nederland, zoek niet verder. Of blijf niet langer vastgeroest zitten in een baan waar je niets leert. Alles, maar dan ook alles bij de kleuters staat in het teken van leren, onderwijzen. Jij bent een grote factor in dat leren. 

Wat mij ook drijft is om er bij mijn groep alles uit te halen wat erin zit, al dan niet in de kring of de themahoek, op het speelplein of bij mij op schoot. Want kleuters moet je soms gewoon even troosten. De eerste keer dat ik dit deed was op mijn allereerste schooldag als kleutermeester. Een van mijn kleuters wilde zijn moeder niet loslaten en dat werd wat lastig. Moeder moest zo langzamerhand ook naar haar werk en met een kind aan haar been zou dat ingewikkeld worden. ‘Ik neem hem wel even van je over, dat loopt denk ik wat makkelijker.’ Soms moet je een keuzeproces als leerkracht wat sturen. Met enige (overredings)kracht pulkte ik het kind van zijn moeder en plantte hem op mijn schoot. Moeder kon weg, het kind kwam binnen korte tijd tot bedaren en alle ouders zagen dat ik snel leerde hoe je een ontroostbare kleuter troost. 

Mythe 2 ontkracht. Onderwijs aan kleuters is leren, leren, leren. Maar dat leer je vanzelf als je het gaat doen.