Deze uitspraak appelleert ongetwijfeld aan een kant van kleuters waar ik in mijn groep ook mee wordt geconfronteerd. Geweldig.

Bokken, dreinen, op de grond gaan liggen, achterstevoren luisteren en meer.

Als een kind in mijn groep dit doet, heb ik geleerd, is er niet echt één effectieve aanpak die helpt. Soms helpt negeren, soms helpt aanspreken en soms helpt aanpakken. Dat laatste, al doende leer ik, meestal met tegengesteld effect… Nu is het niet zo, mocht u dat denken, dat ik dagelijks met bokkende, dreinende, liggende en snel afgeleide kleuters te maken heb. Verre van dat. Nee, ik heb dagelijks te maken met kleuters die zich als kleuter gedragen. En dat is heilzaam. Voor mij en voor de kleuters in kwestie. 

Zo ook afgelopen week bij het buitenspelen. Ik was met een groepje enthousiaste kleuters bezig met de combinatie van een speurtocht en getallen. Totdat er een kleuter naar mij toekwam met de mededeling dat X lelijke woorden zei. X stond bovenaan de glijbaan met een gezicht dat boekdelen sprak. Ik vroeg X even bij mij te komen en wel direct. Beetje oud gedrag, van mijzelf dan, gebaseerd op ervaringen uit de bovenbouw. Het gezicht van X dat al boekdelen sprak, sloeg een bladzijde om. Hij keek nog bozer dan mogelijk was. Inmiddels stond er al een aardig groepje klasgenoten om mij heen. Want boze kinderen maken indruk. Ook op hun klasgenootjes. Dat is namelijk niet leuk, boos zijn.

'Nee,' was zijn duidelijke antwoord. Oei, dacht ik. En dus een schepje er bovenop. 'Ik tel tot tien'X was overduidelijk niet onder de indruk van mijn ultimatum. 'Ik vind jou stom,' was zijn nog duidelijkere antwoord.

En gelijk had hij. Ik tel tot tien, kom op zeg. X zit net op school en kan nog helemaal niet tot tien tellen. Gelukkig niet. Wijsheid achteraf leerde mij dat X doodmoe was, inderdaad iets lelijks had gezegd, maar vooral even alleen gelaten wilde worden. Toen ik dat deed en hem later vertelde dat ik hem niet stom vond én dat hij maar geen lelijke dingen meer moest zeggen, kon dit boek ook weer dicht. X begreep het, zag ik aan zijn snuit.

Ging het tijdens teamvergaderingen, regio-overleggen, brainstormsessies, studiedagen, arbeidsvoorwaardengesprekken en meer ook maar zo. Lekker duidelijk, beetje schurend, maar direct spiegelend. En dan duidelijk en spiegelend vooral richting de professional, ik in dit geval. Volwassen professionals in het onderwijs zouden zich vaker moeten gaan gedragen als een kleuter. Kort, krachtig, duidelijk en dat het maar gaat waar het over moet gaan. Ik ben het gaan doen en het werkt. Echt.