Smakelijk
‘Poezen hebben geen douche nodig, zij wassen zich met hun poot. Die likken ze nat en dan wrijven ze er zo mee over hun kop.’ Nog best lastig om het poezenwashandje van Dikke Teun (uit het boek van Jacques Vriens) uit te leggen. ‘Ja, mijn poes doet dat ook altijd!’ vertelt een glimmende Femke enthousiast. ‘Eerst hadden we er twee, maar toen is die ene doodgegaan’. Meteen komen er nog wat vingers omhoog. Bingo, het startsein voor dodedierenverhalen is gegeven.
