Tess steekt maar meteen van wal: ‘Wij hadden eerst twee vissen, maar toen ging er eentje dood. En nou heeft die andere geen ogen meer. Zijn ogen zijn weg!’ Het lijkt Tess gelukkig niet te deren, ze neemt rustig nog een hapje van haar boterham. Ook Victor heeft een dodedierenervaring. ‘Mijn oma heeft kippen en die waren een keertje in de vijver gesprongen!’ begint hij. Over die kippen hebben we al vaker verhalen gehoord; vorig jaar waren ze al een winkel in gelopen. ‘En toen waren ze gezonken en heeft oma ze met een hark uit het water gehaald. Toen waren ze dood.’
Bingo, daar is het startsein voor dodedierenverhalen
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.