Ik ben leerkracht, maar mijn honden zijn niet bij mij in de klas. Op andere dagen kom ik met Pieter en Harry naar school om kinderen individueel te begeleiden. Die rustige setting blijkt vaak precies te zijn wat sommige leerlingen nodig hebben: aandacht, veiligheid en de ruimte om te laten zien wat er werkelijk speelt.
Een hond oordeelt niet. Voor kinderen die vastlopen – in gedrag, emoties of leren – kan dat een groot verschil maken. In de begeleiding werken we met kleine, gerichte oefeningen. Soms wandelen we samen, soms doet een kind een opdracht met de hond of zit gewoon even naast hem. Terwijl het kind met de hond bezig is, wordt vaak zichtbaar wat woorden niet...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.