Een woordeloze ontmoeting
Terwijl de zon laag door het raam naar binnenvalt en de klas in een oranje gloed zet, vraag ik aan Nouri: ’Heb je zin om te tekenen op het bord?’ Ik maak met mijn arm een uitnodigend gebaar. ‘Ik heb de mooie doos met krijtjes gepakt, kijk’ – en ik wijs naar de doos die al klaar ligt. Ik zie zijn ogen oplichten. ‘Vind je dat leuk?’ Ik blijf vragen stellen maar verwacht geen antwoord, want ondanks dat hij al een half jaar in mijn klas zit, heb ik zijn stem nog nooit gehoord.
Meestal lukt het me om in de zogenoemde ‘gouden weken’ na de zomervakantie, een relatie...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.
Heb je al een account? Log hier in!