Toen het PISA-rapport 2012 China's onderwijs als zeer hoog waardeerde, bleek het niet om een landelijk gemiddelde te gaan, maar om geselecteerde topscholen. De realiteit is dat er niet zoiets bestaat als 'het Chinese onderwijs'. Een inkijkje in het onderwijs aan de onderkant van de economische ladder: de minderheidsschooltjes in de achtergestelde berggebieden.In China staan de kranten weer vol over het onderwijs. De kaoshi en gaokao, de jaarlijkse nationale examens, houden iedereen in hun greep en in stress: ouders en grootouders die hun hoop hebben gevestigd op dat ene kind; de leerkracht wiens beoordeling en inkomen zal afhangen van de scores van zijn leerlingen; de scholen die vechten om prestige en de beste leerling. Alles draait om de examenresultaten.Toen het PISA rapport 2012 China's onderwijs als zeer hoog waardeerde, bleek het niet om een landelijk- of zelfs stadsgemiddelde te gaan, maar om geselecteerde topscholen die zelf alleen topleerlingen aannemen. De realiteit is dat er niet zoiets bestaat als 'het Chinese onderwijs'. In dit artikel een inkijkje in het onderwijs...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.