In die zin heeft het onderwijs in de politiek geen vijanden. Aan de andere kant heeft het ook geen echte vrienden. Want het is vaak teleurstellend om te zien wat politieke partijen daadwerkelijk willen besteden aan het versterken en verbeteren van het onderwijs en de kennisinfrastructuur. Hoewel er uitzonderingen zijn, gaat het in verkiezingsprogramma's van veel partijen vaak niet om veel meer dan het handhaven van het bestaande bestedingsniveau. Soms is er in de plannen sprake van een heel lichte stijging, soms van een lichte afname van de budgetten. En dat is onvoldoende, zeker in het licht van vaak stijgende uitgaven in de landen waarmee we moeten concurreren.
Politici bewijzen dus vaak niet veel meer dan lippendienst aan...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.