Ik ben een groot voorstaander van instructie, góede instructie. Dat heeft geleid tot het misverstand dat ik ook een groot voorstaander ben van klassikale, frontale lessen. Ik vind weliswaar dat deze onderwijsvorm thuishoort in het didactische arsenaal van elke leraar, omdat deze lessen vaak zeer efficiënt zijn en onder bepaalde omstandigheden zelfs effectief. Maar ik ben het met de tegenstanders eens dat ze meestal zeer passief zijn, waarbij de goede leerling zich doorgaans beperkt tot luisteren en aantekeningen maken, terwijl de 'mindere' wegdoezelt. Voor veel leerlingen zijn zulke lessen niet echt motiverend, omdat de meeste leraren niet in staat zijn om hen te boeien. Vanwege deze nadelen doet een promovenda van mij leuk onderzoek naar het gebruik...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.