Zoals eerder aangekondigd, sluit ik mijn columnistenbestaan hier af met een drieluik. Vorige maand deel één over het allesbepalende lerarentekort, vandaag deel twee over kansengelijkheid. Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. Allereerst is iedere onderwijsambitie voor de komende jaren zwaar afhankelijk van de aanpak van het lerarentekort. Werken aan kansengelijkheid in ons onderwijs zonder genoeg bevoegde leraren is als een bosbrand blussen zonder water. Ten tweede moet er bij het streven naar kansengelijkheid binnen onderwijs altijd een disclaimer gegeven worden: onderwijs is geen panacee voor gelijke kansen en zal dat ook nooit worden. Er zijn simpelweg te veel redenen buiten ons onderwijs die kansengelijkheid frustreren en vaak zelfs verslechteren. Dat begint al bij de...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.