U deed onderzoek onder docenten bewegingsonderwijs. In hun klassen zitten leerlingen al door elkaar. Best inclusief, toch?

‘Ik heb ruim honderd docenten geïnterviewd aan de hand van video-opnamen van hun eigen les en gevraagd hoe ze omgaan met verschillen wanneer ze bijvoorbeeld groepjes maken, activiteiten kiezen of reageren op het gedrag van leerlingen. Labels en aannames blijken een rol te spelen en te resulteren in een “inclusieparadox”. Over het algemeen kijken docenten vooral naar sportieve vaardigheden, ze meten als het ware objectief wat leerlingen kunnen. Maar ook andere labels blijken een rol te spelen in het categoriseren van wie er meer of minder bij hoort, zoals etniciteit, gender en weerbaarheid. Kinderen...

Benieuwd naar de rest van het artikel?

Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.

Word abonnee