Het is koud in Amsterdam. Maart roert zijn staart. Op de hoek van het schoolplein zie ik een meisje met een enorme bontmuts staan. Ze heet Brea-Yanne en is negen jaar. Ze zit in groep zes bij juffrouw Heleen.
Ik vraag haar of ze gepest is. Ze staat er zo verloren bij. Dan zie ik dat haar ogen stralen. Ze vertelt dat ze weer snel naar binnen wil. ‘Ik wilde vooraan staan omdat je dan minder wordt geduwd. En dan kun je ook lekker snel je eten pakken binnen.’ Achter haar vormt zich inmiddels een rij. De pauze is voorbij.
Naast de donkere Brea-Yanne staat een meisje met hoogblond haar. Een mooi contrast en zo typerend voor de Alan...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.