Schoolsparen en geldbesef

Het thema schoolsparen kent een lange traditie. De Maatschappij tot Nut van ’t Algemeen – een vereniging die verheffing en ontwikkeling van samenleving en individu voorstond – begon er in het midden van de negentiende eeuw al mee. Sparen, een bedrag opzijleggen voor later, komt ook in negentiende-eeuwse onderwijsverslagen terug. Het spreekwoordelijke appeltje voor de dorst werd gezien als een deugd, een vaardigheid die jongeren moest worden bijgebracht. Niet door abstracte uitleg of rekenkundige berekeningen alleen, maar door concrete ervaring. Sparen leer je niet door er tijdens de reken- of taalles over te praten. Sparen is ook niet te toetsen. Sparen moest je gewaarworden: de leerling moest het doen, voelen...