Blij houdt mijn leerling een gelamineerd plaatje van een roos omhoog dat ze in haar laatje vindt bij het opruimen. ‘Ik heb deze niet meer nodig hoor juf, het gaat nu zo goed. Maar ik ga hem wel thuis bij mijn bed neerleggen.’
Een paar weken geleden printte ik voor deze leerling haar lievelingsbloem uit en lamineerde de bloem. Ze legde dit plaatje in haar laatje. Idere keer als ze dacht dat de meiden in de klas over haar aan het roddelen waren, plaatste ze in haar hoofd deze mooie roos tussen haar en de meiden in. Als bescherming.
Een beetje sceptisch
plaatste ik een bloem
tussen mij en die collega
In het juf-worden leer ik steeds meer manieren om een kind dat het moeilijk heeft goed te steunen. Inmiddels ben ik bedreven geworden in het groepsgesprek over erbij horen, in het respectvol aanspreken van individuele leerlingen en in het luisteren naar de leerling die het moeilijk heeft. Maar ik miste nog iets om het kind wat weerbaarder te maken, om te zorgen dat kleine dingen die er toch zijn minder groot worden zodat de actie-reactie ook minder wordt. Immers, het lastig vallen gaat door zolang er ook een reactie is.
Toen herinnerde ik me ineens dat een goede vriendin mij bij een conflict met een collega de tip gaf om in mijn hoofd een bloem te plaatsen tussen mij en die collega in. Een beetje sceptisch deed ik dat en jawel, het werkte. De nare opmerking bleek mee te vallen en belangrijker, ik kon hem makkelijk dragen. Haalde mijn schouders op en ging verder.
Laura van Breen werkt als leraar groep 7 op een basisschool in de binnenstad van Den Haag. Meer lezen?
Dit artikel verscheen in Didactief, mei/juni 2024.