Wat we zo meteen in de les gaan doen, wil hij weten. Nou, eerst lezen. En boekgesprekken. Geen grammatica dit keer. En, zo vertel ik hem, er komt ook een andere leraar in de klas om filmopnames te maken. ‘U krijgt dus ook bijles,’ zegt Lars. Ja, zo zit het eigenlijk wel.
De leraar die bij mij komt filmen is Jacques. Hij geeft scheikunde en is een dijk van een leraar. Ik heb weleens een les van hem bijgewoond. Iedere leerling zat met volle aandacht naar zijn handen te kijken.
Zodra Jacques mijn klas binnenkomt, stelt hij zich aan mijn leerlingen voor. Hij vertelt wat hij komt doen en met welke reden. Ik had eigenlijk verwacht dat ik dat zou gaan zeggen, maar dit is prima. Ik krijg een microfoontje op. Jacques gaat achterin de klas zitten. De leerlingen gaan lezen in hun leesboek. Rustig, nou ja, behoorlijk rustig. Ik lees ook. Ineens hoor ik harde voetstappen. Jacques komt uit zijn stoel en gaat naar Sofia toe. Die had haar boek een stukje van zich af geschoven en keek naar buiten.
- ‘Wie heeft gezegd dat jij mocht stoppen met lezen?’
- ‘Eehhh, ik heb mijn boek uit.’
- ‘Ken je het al uit je hoofd dan?’
- ‘Ehhh… nee?’
- ‘Begin dan maar gewoon weer vooraan. Ze (Jacques wijst naar mij) heeft toch gezegd dat je moest lezen?’ Sofia kijkt mij geschrokken aan.
Na het lezen voeren de leerlingen in groepjes een boekgesprek. Ze draaien kaartjes met vragen om en discussiëren daarover. Wel wat luidruchtig, maar dat mag ook. Vind ik. Maar Jacques heeft er duidelijk last van. ‘Luister effe!’ maant hij de klas. ‘Ik sta hier mevrouw Westerbeek te filmen en ik heb er last van dat jullie zo rumoerig zijn. Je mag overleggen, maar alleen fluisterend!’
Dat is me te gortig. ‘Fluisteren hoeft niet hoor. Gewoon rustig is stil genoeg.’ Kom op zeg, ik ben hier de leraar. 2hc is soms een luidruchtige rotklas. Maar wel míjn luidruchtige rotklas.