Het probleem bij dit soort berichten is dat geschiedenis nog steeds gezien wordt als het bezit van diverse volken: Turkse geschiedenis is van de Turken, Nederlandse geschiedenis is van de Nederlanders. Geschiedenis is zo ongeveer het enige schoolvak waarvan delen ‘iemands eigendom’ kunnen zijn. Dat gaat trouwens verder dan nationale bezitsdrang. De slavernijgeschiedenis wordt bijvoorbeeld opgeëist door mensen met een Afrikaanse achtergrond, waarbij de impliciete bijgedachte is dat zij de erfgenamen zijn van de voormalige slaven, en de witte Europeanen die van de voormalige slavenhandelaar: wij tegenover zij.