Het boek begint met zijn opa, opgeklommen tot directeur van een ambachtsschool, en eindigt met een neef die de pabo doet. Via hun verhalen schetst Dijsselbloem zo’n honderd jaar onderwijsgeschiedenis. ‘Mijn startpunt was: hoe hebben mijn familieleden alle onderwijsvernieuwingen beleefd.’
Ziet u een rode draad?
< /> ‘Ik hoorde vaak dat ze gewoon hun eigen gang bleven gaan. Dan werden dingen met veel bombarie uit Den Haag gebracht en dachten de leraren: het zal wel. Hoewel mijn oom François, leraar natuurkunde, samen met collega’s vol enthousiasme aan de slag is gegaan met het studiehuis, nog voor dit officieel was ingevoerd. Na elke teamvergadering luidde de vraag: zien we het nog...Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.