Het was in begin negentig een van de grootste scholen van Amsterdam, de Bouschrâschool, een Arabische school met louter Marokkaanse leerlingen midden in een vrijwel ‘witte’ wijk. Nu ondenkbaar, toen het pionierswerk van een bevlogen predikantenechtpaar en idealistische, meestal jonge leraren.
De school werd keer op keer tegengewerkt door de overheid, in het begin ook belaagd door boze buurtbewoners en met argusogen bekeken door de buurtscholen, maar enthousiast ontvangen door Marokkaanse ouders die eindelijke een veilige haven zagen voor hun jonge kroost.
Kinderen van arbeidsmigranten
De overheid wist jarenlang niet wat ze moest aanvangen met de kinderen van de groeiende groep arbeidsmigranten. Van enig doordacht beleid was geen sprake...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.