Kansenongelijkheid is een groot probleem in het Nederlandse onderwijs. Een van de factoren die daar aan bijdragen, is dat de juf of meester van groep 8 bepaalt naar welk vervolgonderwijs de leerling gaat. Twee leerlingen met exact dezelfde Cito-score krijgen niet per se hetzelfde schooladvies. Goed presterende leerlingen uit lagere milieus krijgen een lager ‘advies’, dan diezelfde leerlingen uit hogere milieus, omdat de leerkracht veronderstelt dat ze thuis te weinig ondersteuning zullen krijgen.
Wij hebben ons altijd verbaasd over deze verantwoording voor het lagere schooladvies. Is het niet juist een aanbeveling als een kind ondanks het minder stimulerende thuismilieu toch een goede Cito-toets weet te halen? Waarom wordt dit bestraft met een lager in plaats van een hoger...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.