Wie niet horen wil, moet voelen. Zo was het al in de tijd van Noach en zo is het in de nabije toekomst, 2029, weer. Professor Beck, de burgemeester en Moos’ opa Leon riepen al zo’n dertig jaar dat het de verkeerde kant uitging met onze planeet, maar ze werden weggehoond. Nu zijn zij vieren een van de weinigen die voorbereid zijn op de grote vloed. Met een vloedmobiel en vlot dobberen ze op het water, op zoek naar het hoogste en nog droge plekje op aarde. En zo belanden ze in Atlantis. Toekomstverhalen over overstromingen verschijnen steeds vaker, maar zelden zijn ze zo humoristisch als De grote vloed van Sjoerd Kuyper. Niet omdat de auteur problemen...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.