De onderzoeker testte aan een Vietnamese universiteit twee methodes uit om studenten de Engelse taal bij te brengen. Ze verdeelde de studenten in twee groepen. De ene groep volgde reguliere lessen, waarin veel geoefend werd met spreken en grammatica. Voor de andere groep ontwikkelde de onderzoeker zelf een lesprogramma op basis van een populaire film. In deze lessen werden herhaaldelijk filmscènes getoond waarin gesprekken en levensechte situaties voorkwamen. De studenten keken verschillende keren naar de scènes, zodat ze behalve de woorden en grammatica ook de sociale en culturele interpretaties van de gesprekken leerden begrijpen. Geen les in spreekvaardigheid dus, maar in begrijpend luisteren.

Na een programma van zo'n 13 weken bleek dat de studenten die de lessen met...

Benieuwd naar de rest van het artikel?

Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.

Word abonnee