Ongeveer vijfentwintig jaar geleden stelde de Britse onderwijskundige Davies dat onderwijsveranderingen vaak nauwelijks gebaseerd waren op wetenschappelijk bewijs, en nauwelijks werden geëvalueerd. Temeer opvallend vond hij, omdat zo’n evaluatie toch op verschillende manieren kon, met gecontroleerde kwantitatieve studies, maar bijvoorbeeld ook met etnografische studies (die processen en uitkomsten vastleggen). Hij stelde voor om te werken aan ‘evidencebased education’ (EBE). Daarbij moest een aantal zaken ontwikkeld worden:
-
Het vermogen van leraren om beantwoordbare vragen te stellen over onderwijs, om onderzoeksresultaten op te zoeken en kritisch te lezen, en ze te wegen op relevantie
-
Het vermogen van onderwijsonderzoekers om betrouwbare...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.