Met ‘ik merk’ zou de student blijk geven van gemakzucht en een gesprek onmogelijk maken. Zijn collega valt de docent bij met een verontwaardigd: ‘Je reinste emotivisme! Sentimenteel subjectivisme! De onderbuik spreekt!’ Hoofdschuddend over zoveel onnozelheid vervolgen de docenten hun weg. En daarmee lijkt de kous af.
Ik merk dat deze gespreksflard mij als een hinderlijk strootje in de keel blijft steken. De docent heeft kennelijk iets beweerd wat bij de student niet als betekenisvol aankwam. Hij lijkt te verwachten dat de...
Benieuwd naar de rest van het artikel?
Word nu abonnee en krijg onbeperkt toegang tot alle artikelen op Didactief, inclusief persoonlijk profiel om artikelen makkelijk te selecteren, delen en bewaren.
Heb je al een account? Log hier in!