We can do it

Tekst Frank Jongbloed
Gepubliceerd op 01-01-2021
Frank Jongbloed - 'Ouders moeten betrokken worden!' roept de coach tegen de zaal vol onderbouwleerkrachten. Sommige juffen kijken verheugd na deze kreet, anderen zitten er wat zurig bij.

De coach doet er nog een schepje bovenop. 'Ouderbetrokkenheid 3.0!' brult ze gretig. De juffen laten hun gelpennen vlijtig over de gratis verstrekte notitieblokjes glijden. Ouderbetrokkenheid 3.0 is De Nieuwe Ouderbetrokkenheid. Net zoals met een laptop op een loungebank in de baas zijn tijd je financiële zaken doen Het Nieuwe Werken is, en het indelen van klaslokalen op LVS-scores en uitdagingsniveaus Het Nieuwe Leren. Ja, lees die laatste zin op uw gemak nog maar een keertje hardop voor. Ik weet het, het is verwarrend. Hoe dan ook, de leerkrachten in de zaal (bijna allemaal vrouwen en gemiddeld rond de vijftig jaar, een paar benauwde pas-afgestudeerden uitgezonderd) kijken glunderend naar de coach met een blik die ze doorgaans op de werkvloer reserveren voor de jarige job.

Sinds wanneer is ouderbetrokkenheid iets nieuws geworden, vraag ik me af terwijl ik zuinig m'n automatenkoffie naar binnen sluis (want de pauze is pas over twee uur). Dan schrik ik op uit mijn overpeinzingen als ik de door mij zo gevreesde term door de ruimte hoor galmen. 'Hoe zien jullie het educatief partnerschap op je school?' Educatief partnerschap. Is dat niet de meest afschrikwekkende onderwijsterm van de laatste paar jaar? 'Hoi, mag ik me even voorstellen? Ik ben Frank. Dit is Trudy, de moeder van Jeffrey. We hebben samen een educatief partnerschap.' Jakkes. Het klinkt alsof de notaris er aan te pas moet komen.

Dan gaat het onderwerp langzaam over naar een andere gemeenplaats: het toetsen van kleuters. De woorden 'Inspectie' en 'opbrengstgericht' worden zachtjes door de zaal gefluisterd en minutenlang schudden de pakweg veertig juffen ontstemd hun hoofd van links naar rechts en van rechts naar links. 'Nee, dat ging er vroeger heel anders aan toe,' kermt een bijzonder zuur kijkende kleuterjuf. 'Ik ben nog een echte klosser,' gaat ze verder, 'en de huidige generatie onderbouwleerkrachten kijkt toch an...' Ik heb het volume van haar frequentie al naar beneden gedraaid. Ik heb die plaat al vaak genoeg gehoord. Het schijnt dat in 1985 (toen de kleuterschool en de lagere school samen de basisschool werden) door de onderwijzers van de klassen 1 t/m 6 een beetje neerbuigend werd gedaan tegen de kleuterjuffen. En dat doet hier en daar nog zeer. Dat was 1985 mensen. Het jaar van Gerrie Knetemann, Ronald Reagan, Nana Mouskouri en We Are the World. Get over it.

Dan rondt de coach de training af. De juffen stoppen de gratis pennen in de handtasjes en maken aanstalten om naar de schaal met koek te gaan. De laatste presentatiedia laat een stoere vrouw zien met opgerolde mouwen. 'We can do it!' staat er met grote letters dwars overheen. De coach vraagt of de stoelen op elkaar gezet kunnen worden. Een paar juffen kijken mij aan, een van de drie mannen in de zaal. Ik knik naar de dia en loop naar de koffieautomaat.

Een ogenblik geduld...
Click here to revoke the Cookie consent