Pinkeltje en de IS

Tekst Frank Jongbloed
Gepubliceerd op 01-01-2021
Frank Jongbloed - Sommige kinderen in de bovenbouw van het basisonderwijs weten niet zo goed wat ze moeten doen als ze klaar zijn met hun werk.

Als leerkracht kun je dat trachten weg te nemen door een uitgebreide dag- of weektaak te schrijven waarin allerlei projecten, bladen en uitdagingen zijn opgenomen om te voorkomen dat een kind aan het bureau verschijnt met een lege uitdrukking en de eentonige dooddoener ‘Wat moet je doen als je klaar bent?’ (of nog een tikkie erger, het vaak schaapachtig uitgesproken: ‘Ik ben kláááááár.’) Des te opmerkelijker vond ik het een jaar of vier geleden toen ik een lespakket onder mijn neus geschoven kreeg met de pakkende alliteratie DonorDenkers. Niet alleen zagen sommige meiden en jongens uit groep 7/8 zich geconfronteerd met de eigen besluiteloosheid na de spellingles, nu moesten ze zich volgens dit pakket ook nog eens buigen over de vraag of ze hun organen wilden afgeven na hun overlijden.

Gelukkig was er een website met twee vrolijke kinderen (Rezi en Donnie) die vanaf de homepage met opengesperde ogen allerlei trivia langs de kinderen lieten gaan. Na vijf minuten ‘gespeeld’ te hebben met dit macabere duo vond ík het al een uitstekend idee om ze op te offeren aan de medische wetenschap, dus wat dat betreft was het een effectieve site. Maar het lespakket ging de papierbak in. Een persoonlijke keuze, dat geef ik toe, maar orgaandonatie als lesstof mag van mij best wel even wachten tot de brugklas of later.

Nu kreeg ik vorige week een uitnodiging om met mijn bovenbouwgroep mee te doen aan een gesubsidieerd ‘cultureel evenement’ met als thema’s onder andere radicalisering, verslaving en geestelijke gezondheid, ‘uiteraard aangepast aan de leeftijd’. Vorig jaar zat er een jongen bij mij in de klas die we eindelijk zover kregen dat hij niet langer alleen maar boeken met Pinkeltje uit de schoolbibliotheek haalde. Aan die jongen moest ik denken toen ik de uitnodiging voor het culturele evenement kreeg. Van Pinkeltje naar de Islamitische Staat. Op de baarden en mutsjes na vond ik het een behoorlijk grote schakeling. Ik werd er een beetje opstandig van. Waarom moet ik nu weer met mijn klas op komen draven? Zodat beleidsmakers die avond tevreden aan elkaar kunnen berichten dat ze met de jeugd iets educatiefs hebben gedaan?

Of klink ik nu te gefrustreerd? Ik ben ook iets te druk in de klas de laatste tijd. Met het krijgen van kinderen op gezond gewicht, het bestrijden van sociale onveiligheid via social media, met relationele begripsvorming rondom transgenders en het regelen van een drempelplaat voor mensen met een mobiele uitdaging. Want die willen ook al iets delen met mijn groep en staan voor de hoge drempel van de voordeur. Al twee dagen!

Frank Jongbloed is leraar en schoolleider in het basisonderwijs.
Deze blog is verschenen in Didactief, oktober 2016.

Een ogenblik geduld...
Click here to revoke the Cookie consent