Pauzegesprek

Tekst Frank Jongbloed
Gepubliceerd op 01-01-2021
Frank Jongbloed - Het schooljaar is alweer een maandje in beweging. De pauzebel gaat. Ik pak mijn koffie en loop het schoolplein op, bezorgd over het herfstige weerbericht dat ik net bij het schooljournaal heb gehoord en vastbesloten om nog iets van dat zomerse zonnetje te pakken.

Op het achterste gedeelte van het schoolplein ga ik op het houten bankje zitten, naast de fietsenstalling en achter de klimop. Ik neem een eerste slok en sluit mijn ogen. Ik heb geen pleinwacht en hoef niet echt op te letten. Na mijn tweede slokje voel ik hoe een klein gewicht zich naast mij op het bankje schuift.

'Ik ben naar de haven in Amsterdam geweest,' zegt het ongeveer vijfjarige jongetje. 'Kijk eens aan,' antwoord ik, 'en heb je daar naar de mooie boten gekeken?' Hij zegt: 'Ik ben zelf met de boot geweest.' 'Dat is mooi,' antwoord ik, 'hebben jullie thuis een boot?' In de verte hoor ik een meidenstemmetje: 'Een ekster! Een ekster!' De jongen draait een beetje heen en weer. 'Papa heeft een boot,' zegt hij. 'Een sloep.' Ik moet glimlachen en van binnen ben ik blij met dit staaltje woordenschat. 'En kunnen jullie ook zeilen? vraag ik. 'Nee,' zegt hij, 'maar papa kan wel heel goed schilderen.' Hier denk ik even over na. Dan zegt het jongetje: 'Meester Frank, vindt u dat nou wel leuk, schoolleider zijn?'

Ik neem een slok koffie en kijk weer naar de zon. 'Ach, leuk. Wat is leuk? Ik denk dat het wel zijn beloningen heeft.' Het jongetje kijkt me peinzend aan. 'Je bent aan de ene kant een soort plusleraar, een leerkracht XL, maar aan de andere kant ben je een stukje minder leerkracht, iets minder diegene die je was toen je net begon met het vak. Maar hee, doe eens niet zo melodramatisch.' Het jongetje moet lachen en schopt tegen een steentje. 'Nou ja, ik dacht; laat ik het eens aan de meester vragen.'

Nu is het mijn beurt om tegen het steentje te schoppen. 'Waaróm vraag je me dit eigenlijk? Kom ik soms ongelukkig over?' 'Nee, dat zeker niet,' verontschuldigt het jongetje zich. 'Sterker nog, toen ik u net zo in het zonnetje zag zitten, leek u mij het perfecte voorbeeld van een gelukkige leerkracht. Nee, ik kan het me goed voorstellen. Als je schoolleider bent, dan ben je vaak degene die de vervelende gesprekken voert, die monitort en controleert, en daar is men niet altijd dankbaar voor. Ook al weet je van binnen dat je nog steeds die enthousiaste, vakgekke schoolmeester bent.' De jongen staat op. 'Waar denk je aan?' vraagt hij. Ik zeg niets. Dan gaat de bel weer. De kinderen gaan naar binnen. Ik blijf nog even zitten in de zon en vraag me af wanneer het waargebeurde gesprek eindigde en overging in een dagdroom. Uit het lokaal hoor ik een meisje roepen: 'Een ekster! Hee, een ekster!'

Een ogenblik geduld...

Frank Jongbloed

Frank Jongbloed is leerkracht en schoolleider in het primair onderwijs.

Click here to revoke the Cookie consent