Dommig Volkje

Tekst Frank Jongbloed
Gepubliceerd op 01-01-2021
Frank Jongbloed - Even een kleine waarschuwing vooraf; voor de mensen die aangetrokken werden door bovenstaande titel en die gretig en vol leedvermaak aan het lezen zijn geslagen: het Dommig Volkje zijn wij.

De juffen en meesters van Nederland. Voor als u dat nog niet wist. Lees het nieuws er maar eens op na. ‘Belabberd onderwijs.’ Dat soort termen. Zo. Nu dat uit de weg is, kan dit stukje verder.

‘Hoort dat ook bij je takenpakket?’, vroeg een moeder mij laatst toen ik met vetbesmeurde vingers een fietsketting tussen de tandwielen vandaan probeerde te rukken. ‘Och’, zei ik, ‘als leraar moet je van zoveel markten thuis zijn.’ Ik keek naar de groep-3-leerling die bedremmeld, maar dankbaar naast me stond. ‘Of niet soms?’ Ja, hij kon het beamen. Nu ben ik op mijn school een beetje de go-to guy als het op fietskettingen en kopieerapparaten aankomt. Juffen kunnen heel feministisch zijn, maar ‘kunnen’ is een ander werkwoord dan ‘zijn’. Ze zitten dan ook altijd heel smerig te grijnzen als ik met afwasmiddel het kettingsmeer van mijn jatten sta te schrobben, terwijl het betreffende pechvogeltje allang via functionerende fiets bij huis gearriveerd is. Maar juffen kunnen weer heel goed vastzittende jasritsen openen en dat kan deze meester niet. Geregeld zitten de kinderen in mijn klas er dan ook warmpjes bij.

En zo hebben we allemaal van die extra vaardigheden en dan heb ik het niet over spelling, staartdelingen en hoofdsteden. Ik heb het over weten hoe je een agressieve ouder kalmeert zodat beide partijen tevreden een gesprek afsluiten en niet één met een blauw oog en de ander met een strafblad. Of hoe je koffie kunt drinken terwijl je tegelijkertijd televisie kijkt en taaltoetsen corrigeert. (Want de kinderen zouden zo graag morgen het cijfer willen horen en wie ben jij om ze teleur te stellen?)

Ik heb het over juffen en meesters die aan de andere kant van de wereld in een schimmig toeristenzaakje linialen uit staan te zoeken voor achttien enthousiaste would-be-wereldreizigers. Die tijdens verjaardag-, kerst- en sinterklaasvieringen met ongespeelde blijheid de zoveelste drinkmok uit een verpakking trekken, zodat er in de kring een jochie van trots een schitterend dieprood kleurt.

Mensen die tijdens de ochtendkring sterk en karaktervol de ernstige ziekte van een leerling bespreken, compleet met kaartjes en knutselwerkjes voor het getroffen kind, maar die in de lerarenkamer de eigen twijfels en angsten weg kunnen huilen temidden van de aangeslagen collega’s.

Ik heb het over een Dommig Volkje. Vrouwen en mannen die iedere ochtend voor een matig loon op de fiets of in de auto stappen en koers zetten richting een plek waar weer geleerd mag worden. Zolang het theewater kookt en de koffie doorloopt hoor je ze niet zo snel klagen. Ook al zitten ze nog steeds in het lokaal, lang nadat de laatste bordvegende leerling uit het gebouw is gehuppeld. En nee, voor die uren krijgen ze niet betaald.

Toch. Dommig Volkje is een liefkozende term. Juf of meester zijn is een prachtige invulling van een bestaan. Ik heb het over jou. Ik heb het over ons..

Frank Jongbloed is voltijd leerkracht in het primair onderwijs.

Een ogenblik geduld...

Frank Jongbloed

Frank Jongbloed is leerkracht en schoolleider in het primair onderwijs.

Click here to revoke the Cookie consent