Dingen die je dikwijls in de school hoort

Tekst Frank Jongbloed
Gepubliceerd op 01-01-2021
Frank Jongbloed - 'Het kopieerapparaat doet het niet.' (Lees: Ik heb het verkeerde papier door het apparaat proberen te prangen wat ervoor heeft gezorgd dat het zich als een verlepte accordeonstrook in de machine heeft vastgeklemd

en ik ben te gemakzuchtig om één klepje te openen waardoor ik het papier kan bevrijden. Sorry jongens en meiden, vandaag geen extra taakkaarten.)

• 'Er is geen koffie, beste collegas!' (Lees: Ik ben verantwoordelijk voor de inkoop van koffie en thee, maar ik drink alleen thee en het interesseert me eigenlijk niet zo dat driekwart van het lerarenteam rond half twee 's middags op oude koffiepads zit te knagen vanwege een ploffende hoofdpijn. Pas donderdag is de koffie in de aanbieding dus tot die tijd drinken we allemaal thee, capice?)

• 'Joh, bij mij mag je altijd in de klas komen kijken.' (Lees: Maar kondig het wel tijdig aan, zodat ik tijd heb om de rekentoetsen van 2010 uit de vensterbank te keilen. Bovendien moet ik de bladblazer reserveren zodat ik mijn digibord kan ontdoen van drie jaar stof en andere niet identificeerbare substanties. En ik wil de les nog even oefenen. Twee keer.)

• 'Heh, gatver! Jongens, die toiletborstel staat er niet voor niks!' (Lees: Gisterenmiddag was ik de laatste op school, voor mij een kans om vijf minuten in retraite te gaan zonder dat ik het risico liep dat er een collega aan de deurklink stond te trekken. Maar omdat het goedkope toiletpapier zo dun is – merk De Bruine Vinger óf De Interne Begeleider – heb ik een halve rol gebruikt. Het doorspoelen verliep traag en zodoende heb ik het kleine kamertje vroegtijdig verlaten. Nu ziet de toiletpot eruit als een schilderij van Pollock en om de verdenking naar een ander te koersen sta ik 's ochtends door de gang te balken dat de toiletborstel er niet voor niets staat. En ik denk dat niemand iets vermoedt.)

• 'Nog negentien dagen en dan hebben we vakantie!' (Lees: Plemp mij maar op de bank met een Karin Slaughter, doe de gordijnen dicht en draai de lampen aan. Ik roep graag dat ik het mooiste beroep van de wereld heb terwijl ik de dagen tot aan de volgende vakantie op mijn koelkastdeur turf zoals een gedetineerde in een groezelige kerker smacht naar zijn dagelijkse uurtje frisse lucht. In mijn klas loopt er vaak een aftelklok op het digibord, voornamelijk voor mij.)

• 'De juf zegt dat...' (Lees: Ik luister naar de juf of meester. Sterker nog, ik luister vaak beter naar de juf of meester dan de juf of meester denkt. Ook al denkt de juf of meester dat zij of hij precies weet hoeveel ik heb opgevangen van wat er gezegd wordt. Maar dat is dus niet zo. Ik herhaal hun woorden – vaak letterlijk – op het schoolplein tegen mijn vrienden. Ik vertel papa of mama erover terwijl ik achterop de fiets zit als we naar huis rijden en zelfs als het toetje 's avonds op tafel gezet wordt, ben ik nog bezig met te vertellen wat ik die dag allemaal gehoord heb. Wat de juf of meester zegt, daar kan ik 's nachts zelfs van dromen en soms sta ik er in de ochtend weer mee op. En in tegenstelling tot wat de juf of meester soms denkt; ik draag hun woorden vaak nog heel lang met mij mee. Het zijn de dingen die ik dikwijls in de school hoor.)

Een ogenblik geduld...
Click here to revoke the Cookie consent