21ste-eeuwse vaardigheden klinkt zó vorig jaar

Tekst Frank Jongbloed
Gepubliceerd op 01-01-2021
Frank Jongbloed - Hoe zit het eigenlijk met uw 21st century skills?

Waarschijnlijk vrij beroerd als u die vraag niet eens fatsoenlijk kunt uitspreken. Misschien bent u wel hopeloos gedateerd. Zo iemand die bij de boekenzaak vraagt naar een Facebook. Of die denkt dat een trending topic een populair drankje is met een paars parasolletje en suiker op de rand. In dat geval, lieve juf of beste meester, is het tijd om het krijtje aan de wilgen te hangen. U mag dan wel drie verschillende manieren weten om een staartdeling op zijn rug te leggen en u bent een van de weinigen die weten dat Georgetown de hoofdstad is van de Kaaimaneilanden, maar uw gloriedagen zijn voorbij. Het is mooi geweest. Maak ruimte voor de nieuwe lichting onderwijzers!

Wat doen die VHS-banden
in vredesnaam
in de vensterbank?

Nu niet verdrietig worden. Wat zegt u? Hoe u de nieuwe lichting kunt herkennen? Dat is niet zo moeilijk. Ten eerste kunt u het horen aan de vocabulaire van de moderne juf of meester. Let op de Engelse managementtermen. Zij hebben geen vriendenkring, maar followers. De leesmap (die bij u nog elke week wordt thuisbezorgd voor een handjevol euro’s en een glaasje water) noemen zij een feedreader. U noemen ze downsizable en sorry, dat gaat dus niet over de kilo’s die u bent kwijtgeraakt door dat Belgische koffiedieet.

21st Century Teachers zijn ook te herkennen aan bijvoorbeeld platte, hoekige vormen in de rechterbroekzak. Dat zijn geen zakdoekjes, maar smartphones. En als de kinderen aan het werk zijn, worden deze mobieltjes tevoorschijn getoverd en driftig betast door de juf of meester. U sprak er laatst nog schande van tegenover de directrice maar zij was net aan het skypen met haar cultural community collective en dus was uw kritische uiteenzetting grotendeels aan dovemansoren gericht. U ging maar weer terug naar de klas, nam een slok dieetkoffie en keek in de onpeilbare zwarte diepte van het beeldscherm van uw fonkelnieuwe, onaangeroerde touchscreenbord. En het bord keek somber en verwijtend terug. Wenn du lange in einen Abgrund blickst, blickt der Abgrund auch in dich hinein.’ Ja. Die Nietsche.

Dus. Breng de kartonnen dozen met werkbladen maar vast naar de papierbak. Neem uw zorgvuldig gespaarde verzameling kindertijdschriften maar weer mee naar huis. Dat staat toch allemaal al in de leermiddelendatabase. Posters van de muur (De schijf van vijf? Pfff!) en wat doen die VHS-banden in vredesnaam in de vensterbank? Leg ze maar op zolder of in uw huisje in Frankrijk. Als we achteraf nog iets nodig hebben, trekken we het wel van het net en zetten we het op de usb. Of in een shared doc.

Wat zegt u? Ben ik een z vergeten in de naam Nietzsche? Oké. Nou ja. Ik heb naam en citaat van een online forum gekopieerd. Daar stond het dan verkeerd. En Georgetown is de hoofdstad van Guyana? Nee, hoor. Op Wikipedia staat dat de hoofdstad van de Kaaimaneilanden toch echt… Oh. George Town. Ik heb die spatie niet gezien. Maakt ook niet zo veel uit op het moment, nietwaar? Tijd nu om te vertrekken.

Zie ze gaan. Ach. Al die grijze juffen en kalende meesters. Ik hoop dat ik het net zo lang volhoud als hun. Als hen. Dan hen. Hun. Hunnie. Juf?

 

Frank Jongbloed is voltijd leerkracht in het primair onderwijs. Deze column verscheen eerder in Didactief, oktober 2011.

Een ogenblik geduld...
Click here to revoke the Cookie consent